in 2011 begon ik stukjes te schrijven over nieuwegein, een prima manier om de stad te leren kennen. los van de indrukwekkende vaarten en het ruime groen vond ik de vele verschillende soorten woningbouw en de steeds weer andere wijken verrassend.
zelf woon ik in de ‘verhoevenwijk’, een klein stadsdeeltje vol geborgenheid.
buurman wim van wijk, die ook de foto maakte, verdiepte zich in de wijk en stelde een fraai drukwerk samen vol wetenswaardigheden, afbeeldingen en bijdragen van andere buren. ik leverde een paar teksten, onder andere (wat door elkaar gehusseld) de onderstaande.
ik wens alle wijken van nieuwegein een soort ‘buurman wim van wijk’ toe, boekjes, verhalen en weetjes brengen mensen samen.
in 2011 begon ik stukjes te schrijven over nieuwegein, na 15 jaar én gearriveerd in de eigen wijk is het een goed moment te stoppen.
ik wens de stad, maar vooral u, de inwoners, alle goeds.
de verrassende stad
de vogels vliegen minder snel
een wandelaar doet langzaamaan
verwonderd en getroffen door
hoe hier de huizen staan
hier kan je in een cottage wonen
of in ’t kasteel, of in een fort
het zijn de prachtige patronen
waardoor de fantasie
geprikkeld wordt
© ton de gruijter
Foto: Wim van Wijk
Over Ton de Gruijter
Met zijn poëzie werpt Ton de Gruijter (1953) een nieuw licht op actualiteiten. Hij legt wat er gebeurt in de stad vast in mooie beelden en rake bewoordingen.
Hij schreef jarenlang stadsgedichten op De Digitale Stad Nieuwegein en publiceerde de bundel Groeten uit Nieuwegein. In 2017 ontving Ton de Nieuwegein Award voor Kunst en Cultuur. Van 1 januari tot en met 31 december 2021 mocht Ton de Gruijter zich Stadsdichter noemen op initiatief van bibliotheek De tweede verdieping. Toenmalig burgemeester Frans Backhuijs benadrukte dat de dichter absoluut geen blad voor de mond moest nemen. En dat deed hij dan ook niet. Sinds enige tijd bericht Ton weer op De Digitale Stad Nieuwegein.
Naast Groeten uit Nieuwegein publiceerde Ton vijf andere bundels. Over zijn manier van schrijven: ‘Ik denk graag over verlangen, het verglijden van de tijd, veroudering, en de vragen rond conflicten en hoe het met de mens en de religie gaat. Ik probeer het zodanig uit te werken dat in de kortheid van een gedicht toch een beeld of een verhaal herkenbaar is. Ik vind het belangrijk iets te maken wat geen halffabricaat is, en het moet, voor zover mij dat lukt, taalkundig kloppen.’
‘Ik hou van rijm en ritme. Ik gebruik dus ook een schema, zoals een notenbalk bij muziek kan helpen. Taal is voor mij een gebied vol verborgen schatten. Schrijven helpt dit te ontginnen.’
Van de redactie
De Verhoevenwijk is ontworpen door architect Jan Verhoeven (1926-1994) en is in 1977(-1980) gebouwd. De woningblokken zijn rond zeshoekige pleintjes geplaatst en via poorten met elkaar verbonden tot een labyrintisch geheel. Daardoor ontstaat er een honingraatstructuur, die in principe in alle richtingen uitgebreid kan worden.
De architectuur grijpt terug op het structuralisme en de Amsterdamse School, een bouwstijl uit de jaren ’20. Dat kun je zien aan het gebruik van rode baksteen, knaloranje dakpannen, siermetselwerk, erkertjes, poortdoorgangen en daken met ‘gebroken’ hoeken.
Deze wijk is een echte bloemkoolwijk. Dit is een type woonwijk dat sinds 1970 in Nederland werd gebouwd. De woonerven zijn als bloemkoolroosjes op de hoofdwegen “geplant” en hebben maar één (rond- of doodlopende) toegang, waardoor ze autoluw zijn.
Ontdek meer van De Digitale Stad Nieuwegein
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
